حوزۀ تخصصی سرطان و سیستم عصبی
 

تكامل سرطان يک فرايند چندمرحله‌ای است و نياز به تجمع موتاسيون‌هايی دارد. در نتيجۀ اين موتاسيون‌ها، سلول ويژگی‌های لازم برای سرطانی‌شدن را به‌دست می‌آورد. اين ويژگی‌ها عبارت‌اند از فراراز آپوپتوز، مقاومت در برابر سيگنال‌های ضدرشد، توانايي متاستاز و هجوم، پتانسيل نامحدود همانندسازی و آنژيوژنز. به‌طور كلي تغییرشکل نئوپلاستيك، يک فرايند چندمرحله‌ای است كه توسط تجمع موتاسيون‌ها يا تغييرات اپي‌ژنتيك ايجاد می‌شود.

چندين نوع درمان مختلف برای سرطان وجود دارد كه ممكن است به‌تنهايی يا در تركيب با ديگردرمان‌ها و به‌صورت هم‌زمان يا به‌طور متوالی انجام شوند. اين درمان‌ها شامل جراحی، راديوتراپی وشيمی‌درمانی هستند. جراحی اولين خط درمان و متداول‌ترين اين درمان‌هاست. اين روش ممكن است برای سـرطان‌هايی كه در مراحل اوليه شناسايی می‌شوند، درمان‌گر باشد. اشعه‌درمانی اغلب برای سرطان‌های لوكاليزه و به‌همراه جراحی استفاده می‌شود. شيمی‌درمانی طيف وسيعی ازداروها را در بر می‌گيرد كه دارای اثرات كشندگي بر سلول هستند. اين داروها بيشتر سلول‌های سـرطانی سريع تكثيرشونده را مورد هدف قـرار می‌دهند. درمان‌هاي ديگري نيز برای هدف قراردادن سلول‌هاي سرطانی مانند هورمون‌درمانی، ايمونوتراپی، متوقف‌كننده‌های متابوليک و تغييردهنده‌های پاسخ بيولوژيكی وجود دارند.

شباهت‌های بسیاری میان سلول‌های بنیادی طبیعی و سرطانی وجود دارد؛ بنابراین، به‌‌نظر می‌رسد که سلول‌های بنیادی در ایجاد برخی از انواع سرطان‌ها مانند سرطان‌های خون، سینه و مغز نقش داشته باشند. با‌توجه ‌به این شباهت‌ها، این احتمال وجود دارد که سلول‌های بنیادی سرطانی، در اثر جهش در سلول‌های بنیادی طبیعی حاصل شده‌اند؛ چراکه هر دو نوع سلول در فاز Go چرخۀ سلولی قرار دارند.

سلول‌های بنيادی سرطانی كه در برابر شيمی‌درمانی زنده می‌مانند، قادر هستند دوباره وارد چرخۀ سلولی شوند و زاده‌هايی را توليد كنند كه بسيار تكثيرشونده و با قدرت تقسيم بالا هستند و می‌توانند دوباره تومور را ايجاد كننداگرچه شيمی‌درمانی بخش عمدۀ سلول‌های يک تومور را ازبين می‌برد، اعتقاد بر اين است كه سلول‌های بنيادی سرطانی از بين نمی‌روند، بلكه اين مسئله ممكن است يك مكانيسم مهم مقاومت و درنتيجه شكست درمان سرطان باشد.